आदरांजली - सुधा नरवणे

-
*स्वातीचे शब्दमोती*
           
              *आदरांजली*

      "आकाशवाणी पुणे. सुधा नरवणे प्रादेशिक बातम्या देत आहे!"

     मंडळी , कोणाकोणाला आठवतोय हा स्वर ?? वयाच्या पन्नाशीच्या उंबरठ्यावर उभ्या असलेल्या माझ्यासारख्या अनेकांना नक्कीच आठवत असेल.
      साधारण 70-80 चं दशक. दूरदर्शन चा सोनेरी विळखा अद्याप पसरला नव्हता. पण रेडीओ मात्र त्याकाळात घराघरात विराजमान असे. सिनेमा वगैरे पाहण्याची चैन परवडण्यासारखी नव्हती. रेडीओ हे एकमेव मनोरंजनाचं साधन !
     सकाळची सुरुवातच मुळी आकाशवाणीवरच्या सुमधूर प्रभातगीतांनी व्हायची. सकाळची रम्य वेळ , बच्चेकंपनीची शाळेला निघायची घाई , बाबांची कार्यालयात जाण्याची तयारी , सर्वांचे डबे तयार करण्याची आई आणि आजीची लगबग.... सर्वच आवरत आलेलं असे आणि अशा वेळेलाच हा चीरपरिचित स्वर कानी यायचा !
      सुधाताईंचा सुमधूर श्रवणीय स्वर कानी येताच घरातलं वातावरण अचानक बदलून जात असे. निवांत बसलेले आजोबा कान टवकारून बातम्या ऐकायला सरसावायचे.  बाबा मात्र फक्त "ठळक बातम्या" ऐकून मार्गस्थ व्हायचे. आणि सुधाताईंच्या बातम्या म्हणजे बच्चे कंपनीच्या मनातल्या घड्याळाचा गजरच जणू ! दप्तर काखोटीला मारून मुले पटापट शाळेकरिता निघत असत.
     सुधाताईंच्या बातम्यांमध्ये मुलांना फारसा रस नसे. तरीही तो स्वर कानात साठवतच मुले शाळेला निघत.
     आजही तो स्वर कानात घुमतोय.... बालपणीच्या अनेक आठवणी मनात फेर धरतायेत.... ह्रदय उचंबळून येतंय...
       सुधाताईंच्या जाण्याने फार मोठा धक्का बसलाय ह्रदयात जपून ठेवलेल्या त्या बालकोप-याला.... ढवळून निघालंय् ते अलवार बालविश्व ! अनेक आठवणी डोकं वर काढतायेत...
      सुधाताईंच्या बातम्या ऐकण्यासाठी कान टवकारून आरामखुर्चीत रेलून बसलेले आजोबा डोळ्यासमोर येतायेत... घराबाहेरचं जग ह्याच बातम्यांमधून माहित करून घेणारी सोज्वळ आजी आणि "निघा रे पटापट ,  सुधाताई आल्या" अशी प्रेमळ दटावणी करणारी आई ! सारं बालपण आज सुधाताईंच्या जाण्याने नजरेसमोर आलं आणि पापण्या नकळत ओलावल्या !
      "मरावे परी किर्तीरुपे उरावे" ह्याचीच जणू मूर्तिमंत प्रचिती म्हणजे सुधाताई ! त्या उत्तम लेखिका होत्या. त्यांच्या जीवनाचे अनेक पैलू असले तरी "वृत्तनिवेदिका" हीच त्यांची ओळख आजही सर्वांच्या ह्रदयावर अधिराज्य गाजवते.

      अशा ह्या सर्वांच्या ह्रदयात कायम घर करून राहिलेल्या ,  आकाशवाणीच्या वृत्तनिवेदिका सुधा नरवणे ह्यांना भावपूर्ण आदरांजली !


© स्वाती शृंगारपुरे

Comments

  1. Manda Chitre24 July 2018 at 02:35

    खूपच भावपूर्ण आदरांजली.70-80च्या दशकाचा तो काळ डोळ्यासमोर उभा राहिला आणि सुधाताईंची आठवण तीव्रतेने जागी झाली,त्याबद्दल तुला खूप खूप धन्यवाद. देव सुधाताईंच्या आत्म्याला शांती देवो. -------/चित्रे मावशी

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

कथा - आनंदाचे डोही

-
 आनंदाचे डोही      सकाळची वेळ. दिवस नुकताच सुरू झाला होता. अश्या रम्य वेळी उगवतीच्या सूर्यकिरणांना सोबत घेऊनच ब्रिटीश एअरवेजचं एक प्रवासी विमान मुंबई विमानतळावर उतरलं अन् त्यातून विद्याधर खाली उतरला. दूरवरून प्रवास करून आल्यामुळे तो खूपच थकला होता. विमानतळाबाहेर येऊन त्यानं नाशिक ला जाण्यासाठी भाड्याची गाडी ठरवली. गाडीच्या डीकीत सामानाच्या सुटकेसेस चढवून त्यानं स्वत:ला मागच्या सीटवर अक्षरशः झोकून दिलं अन् नाशिकच्या दिशेनं त्याचा प्रवास सुरू झाला.       कधी एकदा घरी पोहोचतोय असं त्याला झालं होतं.त्यानं डोळे मिटून घेतले. पण बंद पापण्यांआडून त्याचा भूतकाळ डोकं वर काढू लागला. अनेक सल मनात सलत होते. डोळे वारंवार भरून येत होते. कटू आठवणींचा दाह कमी करण्यासाठी विद्याधरनं डोळे आणखीनच गच्च मिटून घेतले अन् त्याचा संपूर्ण जीवनपटच त्याच्या बंद डोळ्यांसमोर उलगडू लागला.       विद्याधरला त्याचं बालपण आठवू लागलं.आई,अण्णा,धाकटी बहीण सुरेखा आणि तो असं त्यांचं चौकोनी कुटुंब नाशिकच्या काळाराम मंदिराच्या मागे एका वाड्यात रहात असत. अण्णा काळाराम मंद...
Read more

आषाढस्य प्रथम दिवसे

-
 नमस्कार  मी सौ. स्वाती सुबोध शृंगारपुरे, बोरीवली,       *आषाढमास, महाकवी कालिदास आणि मेघदूत*       आषाढमास म्हणजे अत्यंत सुखावह वातावरणाचा मास. अंगाची काहिली करणा-या ग्रीष्मापासून मान्सूनच्या आगमनाने आषाढापूर्वी सुटका झालेलीच असते. पण आषाढ येतो तोच सोबत पावसाच्या मुसळधार सरी घेऊन ! वातावरणात एक सुखद गारवा पसरू लागतो. सृष्टीवर हिरवाईचा साज चढू लागतो. अन् अश्या वेळी महाकवी कालिदासाची आठवण न झाली तरच नवल !       आषाढ शुद्ध प्रतिपदा हा दिवस महाकवी कालिदासांचा जन्मदिवस.  म्हणूनच हा दिवस कवी कालिदास दिन म्हणून साजरा केला जातो.       राजा विक्रमादित्याच्या दरबारातील नवरत्नांपैकी कालिदास हा एक रत्न होता. कालिदासाच्या वैयक्तिक जीवनाविषयी फारशी माहिती उपलब्ध नसली तरी कालिदासाचा जन्म ख्रिस्तपूर्व काळात झाला असावा. तो राजा विक्रमादित्याच्या आश्रयास होता. ह्याच विक्रमादित्य राजाने नंतरच्या काळात 'विक्रम संवत्सर' सुरू केले.       कालिदासाने तत्कालीन प्रचलित असलेल्या संस्कृत भाषेत विपुल काव्य...
Read more

विनोदी कविता - एकदा काय झालं

-
  सकाळ झाली, उजाडले ना लगबग सुरु झाली  'हे'गेले कामावर आणि मुले शाळेत गेली मस्त निवान्त मग मी आरामात कामं होते करत विळी ओढली जवळ, नि बसले भाजी चिरत  ओठातल्या ओठात हळूच गुणगुणत होते गाणी इतक्यात खुट्ट झाले दिवाणखान्यात, आले वाटतं कुणी दरवाजा होता बंद आणि बेलही नव्हती वाजली  चोरच घुसला असणार, धडधड माझी वाढली जाम घाबरले मी, अन्  उभी राहीले उठून डोळे फाडून पाहू लागले फडताळाच्या पाठून काळाकभिन्न वर्ण त्याचा डोळे लालभडक  ऐटीत चालत येत घुसला स्वैपाकघरात तडक आता मात्र माझे पाय लागले कापायला इकडे तिकडे पहात मी जागा शोधू लागले लपायला मनातल्या मनात करू लागले देवाचा धावा  धावत या हो बाप्पा मला ह्याच्या पासून वाचवा इतक्यात त्याची नि माझी नजरानजर झाली तो ही घाबरला मला नि लपला टेबलाखाली  मी आहे घरात हे त्यालाही नव्हतं माहित  मला समोर पाहून त्याची झाली पंचाईत  हाच मोका साधून मी हातात घेतली काठी सारं बळ एकवटून लागले त्याच्या पाठी आता आमची दोघांची शर्यत झाली सुरु  मी धावे मागे नि तो लागे जोरात पळू  तो पुढे  मी मागे चालला बराच वेळ खेळ माझी क...
Read more