Swatiche Shabdamoti

आठवणीतल्या गोष्टी      नुकताच एका परीसंवादात भाग घेण्याचा योग आला . मुलांवर कसे उत्तम संस्कार होतील आणि त्यात बालकथांचा सहभाग किती हा ह्या परीसंवादाचा विषय होता.      त्यानिमित्ताने बालपणी ऐकलेल्या व वाचलेल्या अनेक रम्य कथा स्मृतीपटलावर आल्या.      अगदी न कळत्या वयात टोपीविक्या आणि माकडांची गोष्ट बाईंच्या तोंडून ऐकताना खूप मजा वाटत असे. बाई अशा गोष्टींवर छान नाटुकलीही बसवत असत. त्याच वयात वाचलेला लाकूडतोड्या त्या अजाणत्या वयातही प्रामाणिकपणाचे धडे देऊन गेला. चल रे भोपळ्या म्हणत भोपळ्याला टुणूक टुणूक चालवणारी ती चाणाक्ष म्हातारी आणि तीचा तो गोलमटोल भोपळा !! आजही पुस्तकातलं ते चित्र जसंच्या तसं डोळ्यापुढे तरळतंय् !      लहानपणी आजी आम्हाला शूर शिवाजीच्या गोष्टी सांगत असे. शिवाजीच्या गोष्टी ऐकून अंगात जणू वीरश्रीच संचारायची  आणि मग आमचे लुटूपुटूचे तलवारबाजीचे खेळ रंगत. घरातल्या जुन्या वह्यांचे पुठ्ठे काढून त्यांच्या तलवारी वाड्यातलाच एखादा दादा बनवून देई ; आणि मग त्याच तलवारी हाती घेऊन आमचे गनिमी कावे रंगत .   ...

*विरह* मनास माझ्या वाटे तू हवास जवळी खास धुंदीत भावनांच्या वेडे मन होई उदास बेधुंद होऊनी मग मन मागतसे विसावा मिटलेल्या पापण्यांतूनीही चेहरा तुझा दिसावा ह्रदयांतूनी उमलती स्वप्नफुलांचे ताटवे मनात विहरत गाती गोड आठवांचे रावे अंगास झोंबतो हा मंद थंड वारा खट्याळ खोड्या त्याच्या करिती हळूच इशारा ओढाळ मन हे वेडे झाले खिन्न उदास चौफेर क्षणाक्षणाला होतो तुझाच भास ये धावत प्रियकरा तोडून बंध सारे बेभान ह्रदयी माझ्या बेधुंद वादळवारे...